Staking 2: het veranderende speelveld

Het zal u natuurlijk niet zijn ontgaan dat onze samenleving snel en diepgaand aan het veranderen is. Voortschrijdende inzichten en nieuwe wetenschappelijke onderzoeken zorgen ervoor dat we steeds beter weten wat goed is – en wat niet – voor mensen en voor onze planeet. Dit veroorzaakt een verschuiving in de manier waarop we ons leven inhoud willen geven. Er is in toenemende mate, met name in de welvarende landen, een verschuiving van het accent van welvaart naar welzijn. We zijn op zoek naar manieren om het welzijn van de mens centraal te stellen en niet langer de systemen en structuren leidend te laten zijn. Dit zorgt (gaat zorgen) voor fundamentele veranderingen op veel niveaus: in de manier waarop we met elkaar samenleven, hoe we werken, hoe we onszelf organiseren en hoe we kennis delen en informatie verspreiden.
Als gevolg daarvan is ook ons onderwijs in beweging, gedreven door een sterke behoefte om dingen anders te doen, om beter aan te sluiten bij wat kinderen en jongeren nodig hebben, bij wat de samenleving nodig heeft, bij nieuwe inzichten uit de wetenschap en bij waarden die veranderen. Je ziet dan ook dat in het hele land nieuwe vormen van onderwijs ontstaan op basis van uitgesproken visies, waarin onderwijs radicaal anders vorm krijgt. Tegelijkertijd speelt daarbij de noodzaak om wel te moeten veranderen omdat het onderwijs (de zorg, de politie, de bouw ed) simpelweg te weinig mensen heeft om op dezelfde wijze voort te gaan. Dit zullen we moeten zien/ leren accepteren als een blijvende situatie en niet een die tijdelijk is en daarna weer zal verdwijnen.

Andreas Sleicher, directeur van de OESO zegt het als volgt:
‘Naarmate de wereld verandert, moet ons gereedschap waarmee we die wereld tegemoet treden veranderen. Als we dat nalaten, dreigen we onze jeugd op te leiden voor het verleden, in plaats van voor hun toekomst. Het onderwijs loopt het risico zijn doel en relevantie te verliezen’.